اهمیت به نظرمردم

این را من به شما بگویم هیچ انقلابی به این سرعت نه قانون اساسی نوشته است و نه بعدش آن را به رأی ملت گذاشته است. همین آمریکا هیچ وقت قانونش را به رأی مستقیم مردم نگذاشته است، فقط انقلاب اسلامی این کار را کرده است، هم اول و هم بعد از اینکه اصلاحاتی در قانون شد، دو بار! علاوه بر این که نماینده های ملت آمدند و نوشتند، باز خود قانون را دوباره امام گفتند به رأی مستقیم مردم هم بگذارید. در دنیا هیچ کشوری این گونه نبوده است.
نکته جالبی هم هست و آن اینکه مهندس بازرگان و گرو ه هایی که خودشان را لیبرال و مردم گرا می دانستند، به امام می گفتند: انتخابات نمی خواهد! همه ی دنیا می دانند که مردم شما را قبول دارند، شما یک گروه را تعیین کنید تا قانون اساسی را بنویسند و شما خودتان تائید کنید و اصلا لازم نیست نماینده های ملت بیایند!
خیلی جالب است آنها که مدعی دموکراسی بودند، اين حرف را ميزدند. ولی امام پای این قضیه ایستاد و استدلال امام هم این بود که اگر ما این کار را نکنیم، نسل عوض می شود و بیست، سی سال بعد می گویند: اصلا کسی رأی نداده است و اصلا انتخاباتی نبوده است، انقلابیون آمدند و به زور اسلحه کارشان را کرده اند
"سخنرانى حسن رحیم پور در جمع اتحادیه انجمن اسلامی دانشجویان مستقل"سال١٣٩٣


 

نوشته شده توسط علیرضا آهنج - زهرا خالصی در جمعه دوم مرداد ۱۳۹۴ ساعت 14:45 موضوع | لینک ثابت


دولت تدبیر و امید در سه سکانس...

- سکانس اول
مناظرات انتخاباتی و قبل از انتخابات ریاست جمهوری:
مشکلات کشور نه از تحریم ها بلکه از سوء مدیریت است ... سهم تحریم ها در مشکلات اقتصادی تنها بین 20 تا حداکثر 30 درصد است... مشکل ما عدم مدیریت صحیح منابع است.
- سکانس دوم
بعد از انتخابات ریاست جمهوری و بدست گرفتن قدرت
توافق باید انجام بشود ... تحریم ظالمانه باید رفع بشود تا مشکل آب خوردن مردم حل شود ... علت اصلی و اساسی مشکلاتی که گرینبانگیر کشور شده, تحریم های ظالمانه است ... بزرگترین مشکل و معضل اصلی کشو در چند قرن اخیر همین تحریم هاست...
- سکانس سوم
بعد از توافق:
نباید انتظار داشت همه مشکلات کشور حل شود... از توافق انتظار معجزه نداشته باشید ... برداشتن تحریمها که مشکلات کشور را برطرف نمی کند.


 

نوشته شده توسط علیرضا آهنج - زهرا خالصی در جمعه دوم مرداد ۱۳۹۴ ساعت 14:43 موضوع | لینک ثابت


خدمات رزمندگان را فراموش نخواهیم کرد

چند شب پيش به مناسبت تولد یکی از دوستان ایرانی رفتیم یکی از رستوران های خفن آمریکایی(رسم اینه که همه با هم می روند یک رستوران شام می خورند دور هم؛ هرکس به حساب خودش و کادویی هم در کار نيست!).
رستوران کیپ تا کیپ پر بود. باید صبر می کردیم تا نوبت ما شود و جا بدهند برویم داخل رستوران بشینیم. حدود یک ساعت شایدم بیشتر در یک فضایی منتظر ماندیم تا نوبت مان شود.
الغرض در آن فضا که مجبور به انتظار بودیم یک تلویزیونی(همان که در عکس مشاهده می نمایید) بود که تصاویر ضبط شده ای پخش می کرد از کشته شدگان و رزمندگان ارتش آمریکا در جنگ های مختلف. با هدف گوشزد جایگاه والای سربازان جان بر کف وطن و حقی که به گردن مردم دارند و قدردانی از آنها. در همان سالنک انتظار نوشته بود در همین اتاق مردم چندین هزار دلار به ارتش کمک کرده اند.
باور کنید یک رستوران خصوصی بود...
منبع:https://plus.google.com/108256286551568388814/posts


 

نوشته شده توسط علیرضا آهنج - زهرا خالصی در جمعه دوم مرداد ۱۳۹۴ ساعت 14:40 موضوع | لینک ثابت